Afgelopen vrijdag had ik een kappersafspraak op de planning staan. Met al een kapsel in mijn hoofd voor Hamza(de kapper die mij de vorige keer ook knipte), kijk ik toch nog even op Instagram voor meer inspiratie. Ik zie een foto van een vrouw die een update geeft over haar “Big chop”. Op de eerste foto zie je haar met gemillimeterd haar en op de tweede foto zie je haar een jaar later met een prachtige afro. Ik ben gelijk geïnteresseerd.

“The big chop”, een oplossing die eigenlijk is bedoeld voor curlies met beschadigd haar. Met de stijltang of relaxers bijvoorbeeld. Iets waar ik geen ervaring mee heb, maar toch lijkt het me heel tof om mijn haar helemaal opnieuw terug te laten groeien. Maar ik weet er nog niet genoeg over vind ik zelf. Dus wat doe je dan? Je zet je hele watch later lijst op YouTube vol met video’s over dat onderwerp.

Ik ben echt al bijna overtuigd door alle video’s met een super mooi eind resultaat, maar ik moet van mezelf ook verder kijken dan dat.  Je haar valt normaal toch in je gezicht, iets wat iedereen elke dag ziet. Ook wel erg confronterend, dacht ik. Dus ik zocht op Google naar de redenen om het niet te doen die mensen noemden.

Ik was eigenlijk nog wel teleurgesteld in mezelf, want ik zie mezelf altijd als iemand die niet veel geeft om de mening van anderen. Maar het grote verschil was hetgeen dat het meest bleef hangen. Hoe zouden mijn klasgenoten reageren en zou ik zelf met het grote verschil om kunnen gaan?

Ik kijk natuurlijk vooral naar het resultaat na één jaar en vele websites waarschuwde me hiervoor. Het zal niet snel gaan en ik loop dus lang rond met gemillimeterd haar. Ik zal niet binnen drie maanden een leuke, gezonde afro hebben. En mezelf kennende ben ik sowieso te ongeduldig .

Maar dit waren de enige twee redenen voor mij om het niet te doen. Ze wegen dan wel zwaar tegen over alle reden om het wel te doen. Redenen als een nieuwe start met je haar, kortere routine en uiteindelijk gezond haar, zijn dingen waardoor ik het graag zou willen.

Ook door de film Nappily ever after raakte ik geïnspireerd. Een film over een vrouw die haar hele leven haar haar straight en daar op een dag genoeg van heeft. Ik keek de film in november en ben omvergeblazen. Ik vind het zo’n mooie film. Het voelde zo bevrijdend (ook voor mij!) terwijl ik nog nooit iets met een stijltang of relaxers gedaan heb. Dus zeker een aanrader mocht je nog twijfelen over een big chop.

Conclusie: ik ga zeker een keer “the big chop” ga doen, maar nog niet bij mijn volgende kappersafspraak. Nog niet in deze fase van mijn leven (hoe stom dit ook klinkt). Ik kijk wel heel erg uit naar komende knipbeurt.

Wil je het eind resultaat zien? Bekijk de video hier

Heb je zelf een goede tip? Deel hem met andere curlies door te reageren of via Instagram of Facebook. Curls rock!

Delen via: